Damą dworu nie mogła zostać każda panna. Musiała urodzić się w rodzinie szlacheckiej, a damami dwory były też córki króla.
Zadaniem damy dworu było towarzyszenie swojej pani w trakcie codziennych czynności, a także przy wielkich ucztach czy balach. Damami dworu opiekowała się ochmistrzyni. Co ciekawe był to jedyny urząd, który na dworze książęcym czy królewskim mogła sprawować kobieta. Damę dworu nazywano też dworką, dwórką lub panną dworską.
Damy dworu w średniowieczu
W średniowieczu nie było takich szkół, jakie mamy obecnie. Wtedy kultura i nauka rozwijała się na uniwersytetach, do których kobiety nie miały wstępu. Dla urodzonych szlachetnie panien jedyną szansą na zdobycie wiedzy było zostanie damą dworu. Tam damy dworu uczyły się najważniejszych umiejętności, a także kultury i odpowiedniego zachowania. Na niektórych dworach pani wraz z damami dworu spędzały wiele czasu nad krosnami i tworzyły piękne obrusy, szaty kościelne czy gobeliny.
Zobacz także: Jak wyglądało życie w średniowiecznym zamku i jego mieszkańcy.
Strój damy dworu w średniowieczu
Nakryciem głowy damy dworu w średniowieczu były czepki lub wysokie czapeczki tzw. rożki, do których doczepiany był szal z bardzo delikatnego, zwiewnego materiału.
Ponieważ w średniowiecznych zamkach nie było zbyt ciepło, strój średniowiecznej damy dworu składał się z kilku warstw tunik wykonanych z najlepszych materiałów: jedwabiu, aksamitu, a dodatki haftowane były złotą nitką. Rolę sukni pełniła zewnętrzna, bogato zdobiona tunika. W średniowieczu nie używano guzików, a tuniki były sznurowane po bokach. Ważnym elementem stroju damy dworu były płaszcze zapinane ozdobną broszą i podbijane futrem.
